หาอะไรมาให้เล่นอีกแล้ว ลองเล่นดูน่ะ และดูว่าตรงหรือป่าว

หลายคนคงจะเคยได้ยินคำว่า "รังสีออร่า" แต่รู้กันไหมล่ะว่ามันคืออะไร และสามารถบอกถึงอะไรในตัวเราได้บ้าง

โดยรังสีออร่า คือสีของความคิดและอารมณ์จะมีลักษณะเป็นหมอกไหลปรากฏเป็นหย่อมๆ เห็นได้ชัดเจนบริเวณรอบศีรษะและเหนือบ่า (ใครที่ไม่เคยเห็นลองหาดูรูปภาพจิตรกรรมฝาผนังที่พระพุทธเจ้า พร้อมพระอรหันต์เจ้าทั้งหลายเค้ามักจะวาดให้มีแสงรังสีเปล่งออกมาจากบริเวณพระเศียรค่ะ)

วิธีคิดหารังสีออร่าของตัวคุณ เพียงคำนวณตามสูตร นำวัน เดือน ปี ค.ศ. ที่เกิด มาบวกกัน สมมุติว่า เกิดวันที่ 5 เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1960 ก็นำเลขทั้งหมดมาบวกกันคือ 5 + 5 +1960 =1970

จากนั้นก็แยกตัวเลขออกมาบวกกันอีกครั้ง จะได้เป็น 1+9+7+0 =17 ก็นำมาแยกบวกอีกจนกว่าจะได้เลขตัวเดียว ซึ่งก็คือ 1+7 =8 เมื่อได้ผลลัพธ์เป็นเลขตัวเดียว แล้วขอให้ดูว่าตัวเลขที่ได้ตรงกับสีพื้นฐานสีอะไร มีความหมายว่าอย่างไร แต่ถ้าเลขบวกกันแล้วได้ผลเป็น 11 หรือ 12 ไม่ต้องแยกบวกอีก เพราะเป็นพวกพิเศษกว่าพวกอื่น

1. สีแดง : ผู้นำ
พวกมีสีแดงเป็นสีพื้นฐาน จะมีความกระตือรือร้น เป็นผู้นำ
ทะเยอทะยาน เต็มไปด้วยพลังงาน มีความกระฉับกระเฉงและพลังทางเพศ มีเสน่ห์ พูดจาโน้มน้าวจิตใจผู้อื่นได้ดี เป็นคนสนุกสนาน โอบอ้อมอารี กล้าหาญ
คุณวิ่งไม่เร็ว มองโลกในแง่ดี ชอบการแข่งขัน เป็นสีที่นำมาซึ่งความสำเร็จ คุณควรหาอะไรที่ท้าทายความสามารถทำ ชอบสร้างโครงการท้าทายความสามารถ แต่ต้องพิจารณาให้พอเหมาะสมกับตัวด้วย
ข้อเสีย มักจะขี้กังวล ตื่นตระหนกและอาจหลงตัวเอง รวมทั้งอาจจะบ้างานมากไปจนเครียด ควรรู้จักพักผ่อน และคลายความเครียด

2. สีส้ม/ แสด : มนุษยสัมพันธ์ดี
คุณเป็นคนอบอุ่น น่าคบ เข้ากับคนง่าย กระฉับกระเฉงว่องไว มีความสุข เป็นสีที่คอบควบคุมกล้ามเนื้อ แต่มีมากไปจะเย่อหยิ่ง ชอบเป็นที่ปรึกษาปัญหาให้ใครต่อใคร ชอบช่วยเหลือ และทำตัวให้เป็นประโยชน์อยู่เสมอ จิตใจสมถะ ชอบปิดทองหลังพระ คุณควรคบกับคนที่มีนิสัยคล้ายคลึงกัน ไม่งั้นคนอื่นจะเอาเปรียบคุณ
ข้อเสีย ขี้เกียจ ใจน้อย มักถูกคนอื่นเอาเปรียบ

3. สีเหลือง : มีความคิดสร้างสรรค์ ฉลาด
คุณเป็นคนคิดอะไรรวดเร็ว มีความกระตือรือร้นอยู่เสมอ เข้าสังคมง่ายปรับตัวเก่ง ชอบคุยถกเถียงปัญหา ชอบเรียนรู้ และทำอะไรหลายๆ อย่างในเวลาเดียวกัน เป็นคนฉลาด หลักแหลม และเรียนรู้อะไรได้รวดเร็ว มีเมตตา รักเพื่อนมนุษย์ เป็นสีคุ้มกันโรคภัย มีพรสวรรค์ด้านการพูด งานที่ทำควรเกี่ยวกับการพูดเป็นสื่อ เช่น ครู เซลล์แมน นักการทูต ที่ปรึกษา ฯลฯ หรืองานอาชีพที่ต้องใช้คำพูดเป็นหลัก
ข้อเสีย จับจด ขี้อาย โกหกเก่ง

4. สีเขียว : รักษาโรค
คุณเป็นคนรักสงบ ละเอียดอ่อน ชอบช่วยเหลือผู้อื่น จิตใจดี มีพลังจิต ไว้วางใจได้ คุณอาจมีลักษณะภายนอกหงิมๆ หรือเรียบง่าย แต่ส่วนลึกแล้วดื้อน่าดู คุณเป็นพวกสู้งาน หนักเอาเบาสู้ มีความสามารถในการใช้มือ เป็นสีแห่งความสมดุลและปรับตัว
ข้อเสีย ดื้นรั้น ไม่รับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น

5. สีน้ำเงิน : เป็นได้ทุกอย่าง
คุณเป็นพวกมองโลกในแง่ดี แม้ชีวิตจะลุ่มๆ ดอนๆ ไปบ้างแต่ยังยิ้มสู้เสมอ เชื่อมั่นในตนเอง ซื่อตรง พยายามยืนหยัดด้วยตัวเอง แสงออร่าของคุณจึงกว้างและสว่างไสวเสมอ ทำให้กระชุ่มกระชวยดูอ่อนกว่าวัย
คุณมีความจริงใจ ซื่อสัตย์ ปากกับใจตรงกัน รักการผจญภัย มีความคิดสร้างสรรค์และมีจินตนาการ ชอบพบปะผู้คน และสนใจการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม มีพรสวรรค์หลายๆ ด้าน
ข้อเสีย ชอบทำงานหลายๆ อย่างในคราวเดียวกัน จึงกลายเป็นคนจับจด ทำอะไรไม่สำเร็จสักอย่างนอกจากนั้นยังเป็นพวกชีพจรลงเท้า และขาดความอดทนอีกด้วย

6. สีคราม : มีความรับผิดชอบสูง
คุณชอบงานด้านสังคมสงเคราะห์ ช่วยเหลือผู้อื่น ชอบรับผิดชอบงาน จิตใจโอบอ้อมอารี เป็นที่พึ่งของผู้อื่นได้ ไม่เห็นแก่ตัว เป็นสีของพลังจิต สัมผัสที่ 6 โทรจิตต่างๆ มีความคิดฉลาดล้ำลึกและสร้างสรรค์ นิยมความเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ มีความจริงใจ ชอบค้นหาสัจจะความจริงของชีวิต
ข้อเสีย ปฏิเสธใครไม่เป็น ควรหาเวลาเป็นตัวของตัวเองบ้าง มีมาตรฐานการทำงานสูง จึงมักหงุดหงิดกับอะไรๆ ที่ไม่ได้ตามมาตรฐานของตนเอง

7. สีม่วง : ฉลาดล้ำลึก และสันโดษ
คุณมีจิตใจละเอียดอ่อน สนใจในศาสตร์ลึกลับจนบางครั้งดูเหมือนเป็นคนลึกลับ คุณมีประสาทสัมผัสที่ 6 สูง รักสันโดษจนดูเหมือนคุณจะเข้ากับใครไม่ได้ มักมีปัญหาบริเวณท้อง
ข้อเสีย มักดูถูกความคิดผู้อื่น และเก็บความรู้สึกมากเกินไป

8. สีชมพู : นักบริหาร นักธุรกิจ
คุณเป็นคนมีความตั้งใจจริง แต่ค่อนข้างดื้อรั้น วางมาตรฐานตัวเองไว้สูง มุ่งมั่นที่จะให้บรรลุเป้าหมายและความสำเร็จ ถ้าคุณรู้ว่าเป็นฝ่ายถูก คุณจะยืนหยัดต่อสู้อย่างไม่ยอมถอย มีพลังที่แจ่มใส รักสงบ เต็มไปด้วยความรัก โรแมนติก อารมณ์ขัน ถ่อมตน ปลอบประโลมคนเก่ง
ข้อเสีย มักจะใจคอโลเล อาชีพของคุณจึงต้องเกี่ยวกับการบริหารและความรับผิดชอบ

9 สีทองเหลือง : นักสังคมสงเคราะห์
คุณเป็นคนอ่อนโยน ชอบช่วยเหลือผู้อื่น เป็นทั้งนักปราชญ์และเป็นคนมีคุณธรรมเต็มเปี่ยม มีความสุขมากที่สุดเมื่อได้ช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังผลตอบแทน เป็นคนมีความสุขและมองโลกในแง่ดี
ข้อเสีย ปฏิเสธใครไม่เป็น จึงถูกเอาเปรียบบ่อยๆ ควรรู้จักปฏิเสธบ้าง

10. สีเงิน : นักอุดมคติ
คุณมีประสาทสัมผัสที่ 6 มีศักยภาพสูงในหลายๆ ด้าน
เต็มไปด้วยความคิดแปลกๆ ใหม่ๆ ชอบฝันหวาน แต่คุณมักจะฝันมากกว่าลงมือทำจริงๆ เป็นคนซื่อสัตย์ มีความเชื่อมั่นในตัวเอง มองโลกในแง่ดี ถ้ามุมานะสร้างความฝันให้เป็นความจริงคุณจะไปได้ไกลมากทีเดียว
ข้อเสีย ขี้เกียจ และบางครั้งจะเครียดจนใครๆ ไม่กล้าเข้าใกล้
ควรหาเวลาพักผ่อน ฝึกสมาธิ หรือโยคะ

11. สีทอง : ไม่มีขอบเขตจำกัด
คุณสามารถทำเรื่องใหญ่ให้กลายเป็นเรื่องเล็ก หรือทำงานใหญ่ให้กลายเป็นเรื่องปอกกล้วยเข้าปาก คุณจะประสบความสำเร็จไปแทบทุกเรื่อง เป็นคนมีเสน่ห์จูงใจ ทำงานหนักเอาเบาสู้ มีเป้าหมาย ในการทำงานที่แน่นอน มีอุดมคติและความสามารถสูง เป็นผู้นำสามารถโน้มน้าวจิตใจผู้อื่นได้

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            เรื่องลึกลับที่จะเล่าให้ฟังนี้เกิดกับหญิงสาววัยรุ่นคนหนึ่ง เธอเป็นคนไม่สวยนัก แต่ก็น่ารักและดูดีในแบบของเธอเอง แต่ความที่เธอเป็นคนเชยๆ ไม่ชอบแต่งตัว ชอบแต่จะหมกตัวอยู่ในห้องสมุดทั้งวัน จึงไม่มีใครสนใจมาจีบเธอ

             หากชีวิตเธอก็เปลี่ยนไป เมื่อรุ่นพี่คนนั้น ซึ่งเป็นชายหนุ่มหน้าตาดี สูงใหญ่สไตล์นักกีฬา แถมพ่อรวยอีกต่างหาก มาตามเทียวไท้เลียวขื่อ มาเฝ้าเธอจนห้องสมุดปิดบ้าง พาเธอไปส่งที่หอ ซื้อโจ๊กสูตรสามย่านที่ขายอยู่ในซอยลาดพร้าว 71 (อร่อยจริงๆนา) มาแขวนไว้ให้หน้าประตูห้องเวลาดึกๆ

             อ้ะ ชักจะเหมือนเรื่อง "บุปผาราตรี" ใช่ไหมครับ และผมก็จะบอกต่อไปว่า มันก็เหมือนจริงๆนั่นแหละ และมันก็เหมือนชีวิตของหญิงสาววัยรุ่นที่โหยหาความรักทั้งหลาย ที่เมื่อมีชายหนุ่มที่มีพร๊อบเพอร์ตี้ประมาณนี้มาทำงี้ๆๆๆ ให้ ความเคลิบเคลิ้มก็จะเกิดขึ้น ไอ้ความเคลิบเคลิ้มนี่มีอานุภาพประหลาด... ตรงที่มันสามารถทำให้กางเกงในหลุดไปได้อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว ... ใช่แล้ว หล่อนตกเป็นของเขา เพื่อจะมาทราบความจริงในไม่กี่วันให้หลัง ว่า คุณพี่คนนั้นแกพนันกับเพื่อนว่า เขาจะต้องจัดการกับสาวเชยๆอย่างเธอให้ได้ภายในหนึ่งเดือน และเขาก็ทำสำเร็จ... เหมือนกับหนังฝรั่งเรื่องหนึ่งและหนังไทยเรื่องที่กล่าวไปแล้วในตอนตน

             ยัง เธอยังไม่ซวยเท่านางเอกหนังไทย คือเธอไม่ได้ท้อง แต่เธอก็รู้สึกว่าชีวิตเธอไม่มีอะไรเหลืออีกแล้ว ความคับแค้นใจทำให้เธอเดินขึ้นมาบนดาดฟ้าโรงรถของห้างสรรพสินค้าเกือบร้างแห่งหนึ่งในย่านชานเมือง

             เธอคิดว่า ถ้าเธอตายเสีย เธอก็จะหนีจากความอับอายทั้งปวง และมันอาจจะทำให้พี่เขารู้สึกผิดขึ้นมาบ้างที่ทำลายชีวิตเธอ

             ทันใดนั้นเอง ชายหนุ่มคนหนึ่งก็เปิดประตูดาดฟ้าขึ้นมา และชวนเธอคุย เขาเหมือนจะรู้ว่าเธอจะคิดสั้น เธอตัดสินใจเล่าเรื่องชีวิตอันแสนอาภัพของเธอให้เขาฟัง

             "ถ้าเธอตายไป เธอคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้น" เขาถาม

             "ฉันจะหนีพ้นจากความอับอาย ที่ถูกผู้ชายคนหนึ่งทำลายความบริสุทธิ์" เธอตอบ

             "งั้นเหรอ เอ ไม่เห็นมีป้าย หรือมีอะไรบอกเลยนิว่าเธอไม่บริสุทธิ์ ไหนๆ ตรงไหนเหรอ" ชายคนนั้นเดินวนไปรอบๆตัวเธอ "ของแบบนี้ไม่บอกก็ไม่มีใครรู้หรอก ใครบอกว่ารู้ คือมันโกหก... ในเมื่อเรื่องแบบนี้มีแต่เธอที่รู้ แล้วเธอจะอายอะไรใคร"

             "ฉันอยากทำให้มันรู้สึกผิด" เธอเถียง

             "รู้สึกผิด ? เธอมองโลกในแง่ดีไปหน่อยแล้ว ถ้าคนอย่างนั้นจะรู้สึกผิดมันคงไม่ทำเรื่องพรรค์นี้หรอก เธอโดดตึกตาย อย่างดีมันก็แค่นอนไม่หลับกลัวผีเธอไปสามคืน แต่ขอบอกนะ เธอไปหลอกมันไม่ได้หรอก เพราะผีฆ่าตัวตายจะไปจากที่ๆตัวเองตายไม่ได้ จนกว่าจะมีคนมาตายซ้อน หรือจนกว่าจะทำบุญอย่างใดอย่างหนึ่ง แต่อย่างหลังเนี่ยเป็นไปไม่ได้หรอก ผีไม่มีของไปใส่บาตรนี่นา"

             "พูดยังกะรู้" เธอพึมพำ "ฉันจะลงโทษอะไรมันไม่ได้เลยเหรอ"

             "ถ้าเธอคิดเรื่องลงโทษน่ะ เธอกำลังลงโทษผิดคนนะรู้ไหม เธอกำลังลงโทษคุณลุงคุณป้าแก่ๆ คู่หนึ่งที่จังหวัดศรีสระเกษ... ลุงป้าที่เป็นลูกจ้างหน่วยราชการ เงินเดือนถูกแสนถูก แต่ก็ลงทุนส่งลูกสาวคนเดียวมาเรียนต่อในกรุงเทพฯ หวังให้มีอนาคตที่ดี แต่แล้วการลงโทษของเธอจะทำให้ลุงป้าคู่นี้เป็นล้มล้มพับ ร้องไห้ราวกับหัวใจของตัวเองแตกสลาย คุณลุงคุณป้าที่ไม่มีอะไรเหลือแล้วในชีวิต แล้วเงินทองที่เก็บหอมรอมริบไว้จะมีค่าอะไร ? ในเมื่ออนาคตของเขาเหล่านั้นถูกเธอ "ลงโทษ" ไปเสียแล้ว"

             "เธอรู้เรื่องพ่อเรื่องแม่ฉันได้ไง" เธอสงสัย

             "ผมเห็นกระเป๋าคุณที่วางไว้ตรงโน้น" ชายหนุ่มตอบ "คิดให้ดีเถิด... ความตายจากการฆ่าตัวตายน่ะ มันคือโซ่ขนาดใหญ่ที่พันรัดเราไว้ไม่ให้ไปไหน ได้เห็น แต่คนอื่นไม่เห็น ได้ยิน แต่ไม่มีใครได้ยิน ไม่อิ่ม แต่ก็ไม่หิว ... อย่าเพิ่งตายเลยน่า..."

             เธอเดินไปเพื่อจะหยิบกระเป๋าที่วางทิ้งไว้ แต่แล้วเธอก็เฉลียวใจขึ้นมาว่า ... เธอไม่ได้เอาทะเบียนบ้านใส่กระเป๋าไว้นี่หว่า... เจ้าหมอนั่นมันได้ข้อมูลพ่อแม่เธอมาจากไหน

             เมื่อเธอหันกลับไปดู ชายคนนั้นก็หายไปเสียแล้ว

             เธอนึกถึงพาดหัวข่าวเล็กที่เคยอ่านเจอได้ว่า ครั้งหนึ่งเคยมีหนุ่มอกหักมากระโดดตึกตายที่ลานจอดรถของห้างนี้ แต่ความที่รอบข้างเป็นทุ่งหญ้า ศพของเขาหายไปอย่างน่าประหลาดใจ...

             และวินาทีนั้นเอง เธอจึงได้รู้ว่า เธอเจอกับ....

             ....

             "ผี ... ป(ล)อบ"

บุญชิต ฟักมี
ตีพิมพ์ครั้งแรก หนังสือพิมพ์ผู้จัดการ ส่วน ผู้จัดกวน : 10 กันยายน 2547
แก้ไขเพิ่มเติม : 6 กันยายน 2550

>>>

เปนครั้งแรกๆ นะนี่ ที่ตั้งใจหางาน แล้วไปเจอบทความโดนๆ

มีอีกนะ เดวจาเอามาให้อ่านกานอีก *o* จ๊วฟๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้วันเกิด แก่ขึ้นอีกปีแว้ว งิ

วันเกิดปีนี้ไม่ได้กลับบ้านอีกแว้ว

ตอนแรกมานก้อเหงาๆ เลยมานั่งเล่นเอม

ก้อโชคดีมีเพื่อนคุย *-*

 

คิดถึง club_k จัง

เมื่อปีที่แร้ว พวกเมิงมาหาที่ ม.น. อ่า คืนนี้มานเรยเหงาๆ

แต่ยังมีเพื่อนๆ MC เหมือนเกิดมาเพื่อนกันและกัน (บ้ากานสุดๆ)

ที่สำคัญแกล้งแจนอีกนะ ฉลองวันเกิดซะงั้น

(แต่น้องเค้าน่ารักว่ะ 555+)

 

^ ที่ขาดไม่ได้ ขอบคุณ คุณพ่อ คุณแม่ พี่ชายที่เลิฟ ^

ถ้าไม่มีพวกเค้า ก้อคงไม่มีแจน

คิดถึงพ่อ แม่ พี่ชาย อยากกลับบ้านอ่า - -"

 

ปายนอนดีก่า ตอนเช้า พรีเซนต์งานโฆษณาอีก

ละก้อต้องไปขุดตังมาเลี้ยงเพื่อนๆ *-*

 

ปล. ปายเมากัน ^ ^